Siatka dyfrakcyjna

Jeżeli światło o długości fali $\lambda$ pada prostopadle na siatkę dyfrakcyjną o stałej $d$ to pod określonymi kątami obserwować będziemy wzmocnienia. Kąty $\alpha$ pod którymi można obserwować wzmocnienia spełniają zależność


\begin{displaymath}
d\sin\alpha=k\lambda
\end{displaymath} (1)

gdzie $k=0,\pm1,\pm2,....$ jest liczbą całkowitą nazywaną rzędem albo numerem wzmocnienia. Dodatnie wartości $k$ odpowiadają prążkom widocznym na prawej a ujemne na lewej części ekranu.

Image rozw18

Jeżeli za siatką umieścimy ekran to otrzymamy na nim jasne prążki w miejscach wyznaczonych przez kąty $\alpha_{k}$ obliczone z równania (1).

Ponieważ ekran znajduje się za siatką to nawet w przypadku bardzo szerokiego ekranu nie jest możliwe uzyskanie na ekranie nieskończonej ilości prążków. Kąt $\alpha_{k}$ musi spełniać zależność

\begin{displaymath}
-\frac{\pi}{2}<\alpha_{k}<\frac{\pi}{2}\end{displaymath}


\begin{displaymath}
-1<\sin\alpha_{k}<1
\end{displaymath} (2)

Dla dodatnich wartości $k$ po wyznaczeniu $\sin\alpha$ z równania (1) i podstawieniu do (2) otrzymamy


\begin{displaymath}
\frac{k\lambda}{d}<1\end{displaymath}

Oznacza to, że istnieje maksymalne $k_{\textrm{max}}$, które musi spełniać zależność


\begin{displaymath}
k_{\textrm{max}}<\frac{d}{\lambda}
\end{displaymath} (3)

Należy pamiętać, że z powyższych rachunków można otrzymać wynik który nie jest liczbą całkowitą. W takim wypadku za $k_{\textrm{max}}$ należy wziąć największą liczbę całkowitą mniejszą od wyliczonej z nierówności (3).

Obliczmy przykładowo ile prążków zobaczymy na ekranie jeśli stała siatki $d=22\cdot10^{-6}\:\textrm{m}$ a długość fali świetła, którym oświetliliśmy siatkę wynosi $\lambda=600\:\textrm{nm}$.

Podstawmy podane dane liczbowe do (3). Otrzymamy wtedy


\begin{displaymath}
k_{\textrm{max}}<\frac{2\cdot10^{-6}\:\textrm{m}}{600\cdot10^{-9}\:\textrm{m}}=3,33\end{displaymath}

Oznacza to, że $k_{\textrm{max}}=3$

Ponieważ takie same rachunki można przeprowadzić dla ujemnych $k$ (albo ujemnych kątów) to ostatecznie dopuszczalne $k$ to


\begin{displaymath}
k=0,\pm1,\pm2,\pm3\end{displaymath}

co daje 7 dopuszczalnych wartości $k$ a więc zaobserwujemy 7 prążków.


Centrum Nauczania Matematyki i Fizyki Politechniki Łódzkiej (2005)